Historia

  • Drukuj zawartość bieżącej strony
  • Zapisz tekst bieżącej strony do PDF

Artykuły

Dzieje Jeżowego - skrót

    Wieś Jeżów powstała w okresie pełnego rozkwitu Renesansu w Polsce, w roku 1554 i od początku wiara katolicka była mocnym spoiwem łączącym ludzi i nadającym sens ich życiu. Lustratorzy królewscy w 1589 roku odnotowali: „kościół w tej wsi poddani sami nowo zbudowali, w którym jeszcze kapłana nie mają” co oznacza, że nasi przodkowie zbudowali ten kościół na Kościelnej Górze (pierwotne grunt pierwszego wójta Czcibora Dubaniewskiego) z potrzeby posiadania, w małej na razie społeczności, własnego miejsca kultu. Zbudowali go sami, nie czekając na decyzje władz kościelnych i świeckich: "...jest tam kościół nowo zbudowany przez gromadę na guncie wójtowskim, bez pozwolenia wójtowskiego, który już tam stać może..." Tym faktem wymusili niejako późniejsze utworzenie parafii. Ten pierwszy drewniany kościół służył parafianom przez pierwsze kilkadziesiąt lat w historii wsi Jeżów.

11 marca 2015


Czytaj więcej o: Dzieje Jeżowego - skrót

Akt lokacyjny

In nomine domini, amen. Ad perpetuam memoriam.

Ponieważ czyny ludzkie, jakkolwiek wielkie i godne pamięci, łatwiej zapominane są niż świadectwa dokumentów, przeto Zygmunt August, Król Polski, Wielki Książę Litewski etc. zaświadcza niniejszym dokumentem wszystkim, którym wiedzieć o tym należy, obecnym jako i przyszłym, iż pragnąc rozkwitu starostwa sandomierskiego, za radą swych doradców zezwala  szlachetnemu Serafinowi Czciborowi z Dubaniewic w dobrach tegoż starostwa sandomierskiego, między granicami wsi dziedzicznych Kopki i Przędził, w miejscu zwanym Jeżów albo Topola, nad rzeką Przędził, wieś nową, nazwaną Jeżów, na swym korzeniu lokować i wznosić. Nowo lokowanej wsi daje król możność wykarczowania 30 łanów, wzniesienia młyna wolnego od obciążeń z corocznych dochodów i tak samo wolnej karczmy, założenia trzech barci w borze, a także swobodnego karczowania lasów królewskich, jednakże pod warunkiem, że nie naruszy to innych barci leśnych oraz odbywać się będzie z pożytkiem dla króla i bez szkody innych.

11 marca 2015


Czytaj więcej o: Akt lokacyjny

Historia Jeżowego

Wieś Jeżowe leży no południu Puszczy Sandomierskiej i ciągnie się wzdłuż rzeki o nazwie Głęboka (niegdyś Łąka, dziś najczęściej nazywana Jeżówką). Dobra jeżowskie na terenie Puszczy Sandomierskiej nie były dobrami prywatnymi, lecz należały do Korony reprezentowanej przez polskiego króla w ramach jednego z pięciu kluczy kasztelanii sandomierskiej - klucza Nisko.

11 marca 2015


Czytaj więcej o: Historia Jeżowego

Historia miejscowości gminy

Miejscowości gminy:

CHOLEWIANA GÓRA, POGORZAŁKA, GĘSIÓWKA

Sołectwo Cholewiana Góra obejmujące miejscowości: Pogorzałkę, Gęsiówkę i Cholewianą Górę. Legenda głosi, że na tej górze wilki napadły i zjadły chłopa, po którym pozostały tylko nogi w butach z cholewami i stąd nazwa Cholewiana Góra.

Inna legenda głosi, że na górze było złoto. W XIX wieku w Cholewianej Górze była ponoć nawet komisja, która badała czy faktycznie jest tam złoto. Ponieważ złota nie znaleziono, to górę zniwelowano, a piasek wywieziono na utwardzenie dróg. Pierwsze wzmianki w dokumentach kościelnych odnoszące się do Cholewianej Góry pochodzą z 1707 roku. W 1752 roku zapisano, że jest to wieś królewska posiadająca wójtostwo. Do 1952 roku wieś nąleżała do parafii Jeżowe. W 1880 roku w Cholewianej Górze było 1568 mieszkańców. We wsi znajdowała się szkoła ludowa jednoklasowa i kasa pożyczkowa. W 1952 roku w Cholewianej Górze erygowana została parafia, po wydzieleniu z parafii Jeżowe. Obecnie Cholewiana Góra liczy 915 mieszkańców. W Cholewianej Górze znajduje się Szkoła Podstawowa, Ochotnicza Straż Pożarna oraz  Bibliotekę Publiczną.

11 marca 2015


Czytaj więcej o: Historia miejscowości gminy

Historia Kościoła Parafialnego w Jeżowem

Historia kościoła parafialnego pod wezwaniem Narodzenia Najświętszej Maryi Panny

Jeżowe jest miejscowością zlokalizowaną na prawie niemieckim w XIV w. Założona została w Puszczy Sandomierskiej w rozwidleniu Wisły i Sanu nad rzeką Jeżówką. Założenie tej wsi dokonał Zygmunt August na sejmie walnym w Lublinie 19 marca 1554r. Zasadźcą jej został Serafin Dobaniewski z Dobaniewic.

Historia wsi Jeżowe jest ściśle związana z historią Kościoła na tym terenie. 3 lata po lokacji Jeżowego zostaje lokowane "na surowym korzeniu" prywatne miasteczko Rudnik, w 1585r do Rudnika zostaje przeniesiona parafia ze starszych Kopek, stąd przypuszczać można, że w XVI wieku mieszkańcy królewszczyzny Jeżów korzystali z posługi kapłana z parafii w Rudniku. Władze w Krakowie uważały, że we wsi Jeżów niezbędne jest założenie parafii, gdyż w pobliżu nie było kościoła, do którego mogliby uczęszczać mieszkańcy wsi celem wysłuchania Mszy i przyjmowania sakramentów kościelnych. Najbliższy kościół był w Rudniku i trudno było tam dojść, ponieważ na przeszkodzie stały liczne wody. Dlatego też bardzo dużo niemowląt umierało bez chrztu, a dorosłych bez sakramentu pokuty, a ciała ich grzebane były po polach.

11 marca 2015


Czytaj więcej o: Historia Kościoła Parafialnego w Jeżowem

450 lat Jeżowego

Przed wiekami w głębi Puszczy Sandomierskiej zamieszkali ludzie i zaczęli tworzyć wokół siebie życie. W symbiozie z naturą, pośród szumiących drzew i zwierząt, które powoli przestawały być dla nich dzikie, stworzyli osadę. Stawała się ona z czasem coraz lepiej zorganizowana, coraz bardziej samowystarczalna. Aż przyszedł czas, gdy mogła zaistnieć wieś z woli króla i możnego pana, który zechciał nadać oficjalny byt tym, którzy stworzyli tu prawdziwą społeczność. I który uwierzył, że ta społeczność ma przed sobą perspektywy szybkiego rozwoju.

11 marca 2015


Czytaj więcej o: 450 lat Jeżowego

Historia oświaty

Opracowania etnograficzne i historyczne na temat ziem lasowiackich nie przyniosły na razie pełnego obrazu rozwoju oświaty w tym regionie. Krzysztof Ruszel obecnie, wcześniej zaś Franciszek Kotula czy Roman Reinfuss przyczynili się do stworzenia ciekawego obrazu lasowiackiej obyczajowości i kultury, toteż można by sądzić, że i na tym polu specyfika i odrębność owej tradycji znajdzie swój wyraz. Liczne ostatnio pozycje monograficzne i historyczne na temat poszczególnych miejscowości, które łączyła niegdyś lasowiacka tradycja i kultura także nie sumują się w pełny, całościowy obraz rozwoju oświaty.

11 marca 2015


Czytaj więcej o: Historia oświaty

Sławni Jeżowianie

Poniżej przedstawiamy sylwetki znanych Jeżowiaków zaczerpniete z różnych źródeł (ze strony forum Jeżowego oraz GCK Jeżowe) i jednoczesnie prosze o przysyłanie informacji o innch znanych mieszkańcach naszej gminy którzy zdobyli uznanie i sławę w Polsce i na świecie.

11 marca 2015


Czytaj więcej o: Sławni Jeżowianie